1. Sprint Shootout

    In de Formule is Sprint Shootout een nieuwe manier van kwalificeren. In de Formule 1 komt de Sprint Shootout erop neer dat de Grand Prix zoals vanouds op vrijdag met een vrije training start, maar direct erna een kwalificatie voor de race op zondag volgt.

    Met deze verandering wordt de vrijdagmiddag de kwalificatie voor de GP van zondag. 

    De sessie wordt opgedeeld in de reguliere segmenten Q1, Q2 en Q3, waarbij de vijf langzaamste coureurs in Q1 worden geëlimineerd en nog eens vijf in Q2. De top-tien schiet in Q3 en de snelste coureur claimt de pole-position.

    Op de zaterdag volgt een sprintwedstrijd, los van de rest van de GP. En zaterdagochtend is de kwalificatie voor de korte sprint, in plaats van een training. Hoewel het gebruikelijke Q1-, Q2- en Q3-formaat wordt gevolgd, zijn de sessies korter, met acht minuten voor Q3. Zaterdagmiddag is er een kortere race over 100 km, waarbij punten worden toegekend aan auto’s in de top acht. De coureur op de eerste plaats krijgt acht punten – en het aantal neemt vervolgens af voor elke plek.

    Dat betekent dat coureurs slechts één of twee pogingen krijgen om hun beste tijd neer te zetten.

    Er verandert niets voor zondag, die is gereserveerd voor de GP. De eerste GP met de Sprint Shootout is in Bakoe.

Geef me een andere volkab

Geef me een andere volkab

Geef me een andere volkab

Geef me een andere volkab

  1. Leonid Rogozov

    Russisch chirurg die bekendheid verwierf nadat bekend werd dat hij zijn eigen appendix had verwijderd.

    “Het ziet ernaar uit dat ik een blindedarmontsteking heb”, schreef Leonid Rogozov in zijn dagboek op 29 april 1961. Normaal gezien trek je dan gewoon naar het ziekenhuis, maar dat was in zijn geval geen optie. De man maakte deel uit van een onderzoeksproject op Antarctica en er was geen enkele manier om hem naar de bewoonde wereld te krijgen. Het had de mannen al 36 dagen gekost om op de plek van het station te geraken.

    De eerste paar dagen negeerde Rogozov zijn aandoening, maar uiteindelijk werd de pijn te erg. Omdat hij vreesde dat zijn ontstoken appendix ieder moment kon springen, besloot de chirurg om zichzelf te opereren. “Wie kan me hier helpen? De enige aanvaring die de mannen hier hebben met geneeskunde, is waarschijnlijk enkel de tandarts”, klinkt het in zijn dagboek. “Ik kan niet slapen, het doet enorm veel pijn. Ik moet de beslissing nemen om mezelf te opereren. Het is bijna onmogelijk, maar ik kan niet gewoon opgeven.”

    Dus liet Rogozov zijn kamer en instrumenten steriliseren en riep de hulp in van twee collega’s. Een meteoroloog en een mecanicien waren aanwezig om zijn instrumenten aan te geven. “In het begin was ik heel nerveus, maar eens ik begon te snijden was ik weer een chirurg. Mijn collega’s waren daarentegen witter dan hun steriele gewaden.” Met behulp van een lokaal verdovingsmiddel maakte de man een incisie van 12 cm, waarna hij de appendix verwijderde. Een twee uur later was de operatie een feit. Na wat antibiotica aan te brengen naaide hij zichzelf weer aan elkaar.

    Een week later kon Rogozov weer aan de slag. Hij werkte de voorziene termijn in Antarctica en werd bij zijn terugkeer naar Rusland als een held onthaald, compleet met een onderscheiding voor zijn moed. De man stierf uiteindelijk in 2000 aan longkanker, op 66-jarige leeftijd.

Geef me een andere volkab

Geef me een andere volkab